De Europese honger naar massa-immigratie wordt gestild door de vluchtelingencrisis. De EU en, in de VS zien we een soortgelijk beeld, doet men zijn best om zoveel mogelijk immigranten naar binnen te zuigen. Onder een humanitaire vlag wordt dit beleid verkocht, er wordt compassie met vluchtende mensen gevraagd. Er worden beelden getoond van mensen, het liefst vrouwen en kinderen, die onder erbarmelijke omstandigheden proberen te overleven, zodat de beelden onze harten verscheuren en wij de EU gaan smeken om de grenzen voor deze mensen open te zetten.
Een soort gelijk beeld krijgen we bij het associatie verdrag met Oekraïne. Oekraïne verkeert in een staat van oorlog met z’n eigen burgers en, afgezien van de fysieke schade die zo’n oorlog aanricht, is de economische schade enorm. Mensen willen weg uit zo’n gebied en de EU wilde meteen een visumvrij reizen mogelijk maken. Ook hier werd een appel gedaan op onze gevoelens voor mensen in lastige omstandigheden en werd de massa-immigratie die deze maatregelen teweeg gaan brengen genivelleerd zonder harde argumenten.

Wij worden graag als tolerant gezien, wij zien onszelf graag als open-minded richting verschillende culturen, dat is ons jarenlang ook onderwezen als onderdeel van onze cultuur. Wij voelen de menselijke verplichting anderen te helpen en de EU samen met onze eigen overheid hebben een sterk appèl op dat gevoel gedaan. We importeren mensen met andere culturen in grote getale onder de vlag van die menselijke solidariteit maar, de mogelijke gevolgen daarvan belichten we niet omdat die een werkelijkheid laten zien die botst met al die sociale gevoelens.
We worden in conflict met onszelf gebracht. We zijn in een waarden en normen conflict gemanipuleerd. We willen niet koud mensen laten creperen in oorlogsgeweld maar, we willen wel dat die nieuwe mensen zich gaan gedragen zoals dat in onze maatschappij behoort. Dat laatste blijkt al tijden in de praktijk niet zo te werken. De integratie problematiek rond allochtonen is nooit opgelost en nu vergroten we die problemen door nog eens miljoenen mensen binnen de EU-lidstaten te trekken, waar ze vrij kunnen gaan en staan waar ze maar willen.

Dat gaat dus voor grote problemen zorgen, dat voelt iedereen op z’n klompen aan. De tekenen aan de wand negeren lost geen enkel probleem op maar, we zijn zo murw dat we maar weinig reageren. Zolang je de tsunami niet ziet is er geen enkele reden tot paniek dus, gewoon niet kijken. Een dergelijk gedrag is mensen die weinig argumenten hebben eigen. Deze manifestatie van het gebrek aan pragmatiek en onmacht door gebrek aan kennis, is precies waar de manipulatie begint. We kunnen de huidige situatie niet overzien en we kunnen ons niets voorstellen bij het beleid dat daarachter zou kunnen schuilgaan dus, het interesseert ons niet. We laten ons gewillig kneden door media en politiek en reageren als van ons wordt verlangd.

Wat de EU wel documenteert maar niet communiceert is dat men verwacht voor 2060 zo’n 60 miljoen migranten in de EU te hebben gehuisvest. Dit wordt als doel aangegeven omdat men in de toekomst verwacht dat de beroepsbevolking zonder die immigratie met 110 miljoen mensen zal afnemen. De EU importeert dus werkvee sinds 2002 met gemiddeld zo’n 1,5 tot 2 miljoen personen per jaar om zich zogenaamd op te maken voor 2060. Hoe die demografische voorspellingen verder tot stand komen is nog niet achterhaald maar, hoe zou het komen dat de beroepsbevolking zich zonder migratie gaat halveren richting 2060?
Als de beroepsbevolking halveert, dan zal de totale bevolking ongeveer datzelfde doen. Wat gaat er met ons gebeuren? Gaan we weg? Vertrekken we? Gaan wij dan in Afrika wonen? Staat er een oorlog op de planning van de EU? Waarom moeten wij een beroepsbevolking in stand houden als er minder monden zijn om te voeden?
De migratie dient hiermee een corporatistische agenda. De migranten nemen met minder genoegen en, als er op de factor arbeid bezuinigd kan worden door een deel van de beroepsbevolking onder het niveau van de geaccepteerde normen aan de slag te helpen, dan moet de rest wel volgen.

Daarom worden onder de vlag van de vluchtelingencrisis hoofdzakelijk mannen geïmporteerd uit alle uithoeken van Afrika en Azië. Volgens het Gladstone Instituut bestaat 60% van deze importwaar uit mannen die geeneens uit Syrië afkomstig zijn. De sociaal/culturele gevolgen die een dergelijk onbalans in de huidige demografie binnen de EU-grenzen brengt, is met gemak te voorspellen. Mannen uit andere culturen komen naar Europa om hier zonder integratie economisch te gedijen. De cultuurverschillen leiden tot allerhande wangedrag zoals we de Zweeds voorbeelden kennen.  Na de migratiegolf gaat Zweden gebukt gaat onder een enorme stijging van seksueel geweld en, dat leidt zelfs tot een vertrek van Zweedse mensen naar veiligere oorden. We worden in een culturele smeltkroes gedwongen waarin onze eigen normen en waarden tegen zichzelf worden gebruikt om de corporatistische droom werkelijkheid te maken.

 

Dat de EU en de VS hierin geen grenzen kennen zien we duidelijk terug in Oekraïne en het middenoosten. Om haar zin te krijgen heeft de EU er niet voor geschroomd een burgeroorlog in Oekraïne te veroorzaken. Het opstandige oosten moest met alle beschikbare middelen nog gewonnen worden en, precies daar stortte MH-17 neer, waarvan moet de onderste steen nog steeds boven komen.
De VS start een humanitaire crisis in het middenoosten en, zowel de EU als de VS communiceren targets om enorme massa’s mensen op te nemen vanuit die zelf gecreëerde crisis.
De hoofdreden waarom de EU nu nog zo zijn best doet om Turkije binnen de poort te houden, is omdat Turkije de poort van Europa moet zijn en, via het visumvrij reizen voor Turkse paspoorthouders, staat die poort dan wagenwijd open.
De alliantie tussen Putin en Erdogan komt de EU slecht uit en alles wat de EU slecht lijkt uit te komen is goed voor de bewoners van Europa. De vluchtelingen kunnen naar huis als de rebellenclubjes in het middenoosten worden opgeruimd en, dat zou in de nabije toekomst kunnen gebeuren als de Russen en de Turken zich samen met die zaak gaan bemoeien. Daaruit mag je dan de vreemde conclusie trekken dat Erdogan een betere vriend van de Europese burger is dan Jean Claude Juncker.