Democratieën die de vrijheid van meningsuiting gaan beperken met het woord “haatspraak” mogen zich nog steeds democratisch noemen, ondanks dat zij de zo belangrijke daaraan gekoppelde waarden en normen verliezen. Ook in Nederland ligt die vrijheid van meningsuiting al een tijdje onder vuur en ook in Nederland daalt het democratische gehalte gestaag tot nieuwe niveau’s. De burger lijkt de oorzaak van de maatregelen die men zo graag zou nemen maar, hoe komt het dan dat die burger zo is veranderd?
‘Haatzaaien’ en ‘haatspraak’ zijn de woorden waarmee de uiting van meningen over anderen worden beperkt. Je hoeft geen voorstander van dit soort praktijken te zijn, zonder tegen de regelgeving zijn die dit soort uitingen beperkt. Die regelgeving maakt namelijk iedere vorm van oppositie monddood want, uiteindelijk zal kritiek op bijvoorbeeld de VVD of de staat onder haatspraak gaan vallen. Daar stevenen we op af in het vrije Europa. Leuke plaatjes van Jean Claude Juncker worden binnen de EU even strafbaar als die van Erdogan in Turkije, wat ook weer wat duiding aan het paringsdansje van die twee geeft.

Als tegenspraak onder haatspraak gaat vallen, dan kun je nog alleen akkoord gaan met de zo ‘democratisch’ genomen beslissingen in een land. Dat lijkt een doel dat uitstekend binnen de politiek van bij de EU aangesloten landen past. Het volume van haatspraak wordt vanuit de politiek en media kunstmatig opgeschroefd, speciaal om dit verschijnsel te extrapoleren naar een enorm probleem. Dit probleem wordt gecreëerd om de toekomstige oppositie tegen de waanzin van het beleid een stem te ontnemen.
Met haatspraak uit men zich nu over groepen burgers die zich anders gedragen of anders zijn. Daar kun je minder gecharmeerd van zijn en meestal zegt het meer over degene die dit soort taal uitslaat dan de groepen die onderwerp van dit soort taal zijn. Haatspraak is ook altijd onderdeel van deze maatschappij geweest en het heeft ook een duidelijke functie. Mensen kunnen alleen tot nieuwe inzichten komen als zaken besproken worden en, daar hoort een portie haatspraak helaas bij.

We zijn altijd een beetje xenofoob geweest. In de jaren 70 hadden we gastarbeiders en, daar werd weinig voorzichtig mee omgesprongen. Spanjaarden, Italianen en Grieken vonden hier werk en werden allemaal Turken genoemd omdat al die mensen anders waren. Toen we aan zuid Europeanen gewend waren, kwamen de Marokkanen die we nog tijdenlang uit onwetendheid voor Turken uitscholden. Het is altijd een onderdeel van een gewenningsproces geweest en zelfs een zelfregulerend proces als we terugkijken.
Zo was ook de angst voor homo’s diep geworteld in de samenleving. Homo’s in sterk Christelijke dorpen kregen in de jaren 90 nog steeds woorden als “Flikker”, “Mietje” of “Bruinwerker” op hun huizen gekalkt. Homo-bashing was toen niet ongewoon en daar werd maar beperkt ruchtbaarheid aan gegeven. Homofilie was vanuit een taboe in de publieke discussie geraakt en, in zo’n discussie vallen kwetsende woorden waarvan we achteraf spijt kunnen hebben maar, die discussie is wel onderdeel van een gewennings- en bewustwordingsproces.

Haatspraak is er dus altijd geweest en tegenwoordig wordt daar zo overspannen op gereageerd dat het steeds meer aandacht genereert. De overheid en haar beleid is de grootste aanjager van haatspraak. Zo zijn er problemen gecreëerd die in het begin van de jaren 90 zelfs werden aangejaagd met positieve discriminatie. Allochtone Nederlanders kregen voorrang in sollicitatie processen en een subsidie voor de werkgever mee. Voor autochtonen werd het steeds lastiger om daarmee te concurreren en van daaruit werd een aversie tegen die allochtonen steeds verder aangewakkerd zodat men uiteindelijk zelfs besloot het woord “allochtoon” niet meer de gebruiken.
Nederland moest zelfs zo tolerant zijn dat de moskeeën met de kracht van overheidssubsidies als paddestoelen uit de grond schoten. Daardoor nam wederom de afgunst toe, zeker in de wijken waar allochtonen zich concentreerden. De politiek heeft dit aangejaagd, autochtone Nederlanders begonnen zich in de minderheid te voelen en zogenaamde “Marokkaanse wijken”. Vanuit deze wijken nam de jeugdcriminaliteit toe hetgeen één van de tekenen was een falend beleid.

De intergratie-discussie kwam op gang als een soort boter na de vis. Nog steeds leven er mensen in Nederland met een Nederlands paspoort die de taal niet spreken. In sommige wijken is Arabisch de voertaal geworden en als je als Nederlander niet gaat bijscholen, kun je met die mensen niet communiceren. Ondertussen zijn tweede en derde generatie jongeren voor een betrekkelijk klein percentage aan het ontsporen omdat er vanuit de overheid geen opvang is voor kinderen die in een laag milieu verscheurd raken tussen twee culturen. Buiten mag alles dat Allah binnen verbiedt en daar kan niet ieder kind zo goed mee overweg. Die kinderen zien geen perspectief binnen deze maatschappij en, als je het allemaal niet meer kan schelen maak je als jeugdige crimineel nog altijd kans op een bliksem carrière.

Een dergelijk beleid heeft zich dwars door Europa gemanifesteerd. In Duitsland, Frankrijk en Engeland hebben soortgelijke ontwikkelingen plaats gevonden. Er zijn wijken in Brussel die zich nu als een broednest van criminaliteit hebben ontwikkeld waar geen politie meer kan komen, niet ongelijk aan de banlieue’s in Frankrijk. Er is sprake van gettovorming en, in die getto’s voelt men zich niet betrokken bij die maatschappij en verklaart men die maatschappij zelfs tot vijand. Dit brengt allerlei vormen van radicalisering teweeg en dat is een broednest voor potentieel terrorisme dat ideologisch aan iedere anti westerse leer blijft plakken.
Ondertussen zijn onze overheden wel bezig de geloofsgenoten van deze groep te bestoken op eigen bodem. Clubjes van lokale huurlingen laten zich door datzelfde westen bewapenen en de mensen in het middenoosten zijn aan alle kanten de lul dus, ze vluchten en komen met miljoenen naar de Europese grenzen terwijl we in Europa al enige tijd opgeschrikt worden door aanslagen uit dezelfde hoek.

De staat propageert weer dat we vooral iedereen moeten binnenlaten en een hoop gefrustreerde Nederlanders ziet dat niet zitten. Men is bang voor wat ze nu al op straat zien, men citeert mekaar enge passages uit de Koran en scheert iedere Islamiet nu over die kam. De ideologie valt lastig te ontkennen en, de door het westen gecreëerde state of mind van vluchtende Islamieten wordt door het gedrag van beide kampen alleen maar bevestigd.
De oplossing voor die vluchtende mensenmassa zit ook niet bij het weigeren van die mensen maar, bij de bron van hun vluchtgedrag. De westerse wereld en mate name de VS is verantwoordelijk voor alle moorden en oorlogen die die mensen heeft doen vluchten. Als we naar Syrië kijken, dan zouden we daar kunnen beginnen met het veroordelen van het gedrag van het westen, de Saoudi’s en met name de VS en Israel. Ze zouden de materiële schade die hun beleid heeft toegebracht moeten vergoeden zonder daarvan de vruchten te plukken zodat de Syriërs hun leven en land weer terugkrijgen.

Daar zou het over moeten gaan in de gehele haatspraak maar, zover rijkt het verstand niet. Men blijft het liefst Moslims stigmatiseren tot iets wat ze nog niet zijn. Hieruit volgt wel weer die discussie, die uiteindelijk altijd een normaliserend effect heeft. We raken steeds verder geïnformeerd en misschien dat straks iedereen de schuld van het westen kan zien en daarnaar kan acteren.
De vrijheid van meningsuiting beperken zal de informatiestroom beperken en onze mondigheid tegenover de overheid steeds verder doen afnemen. Uiteindelijk kan alles onder haatspraak vallen. Haatspraak heeft altijd tot gevolg dat er over en weer feiten worden aangedragen en, aan feiten heeft men binnen de EU allang geen boodschap meer. Steeds vaker beroepen bewindslieden zich op het hebben van een ‘mening’ maar, zo’n mening die zomaar mag indruisen tegen de feitelijke waarheid. Uiteindelijk zullen we die feiten weerleggen en bestraft kunnen worden van haatspraak omdat haatspraak straks werkelijk alles gaat omvatten dat getuigt van het hebben van een andere mening dan gewenst.

Ondertussen wordt iedere vorm van onmin steeds verder aangejaagd vanuit de politiek en media om het uiteindelijk zulke vormen te laten aannemen dat vadertje staat zich echt geroepen zal voelen iets te ondernemen. Een prachtig voorbeeld daarvan is de zwarte piet discussie en de jongste aanwinst in dat gebral van mevrouw Sylvana Simons. Simons is zelf al een nogal haatbaar exemplaar dat vanuit het Hilversumse medialandschap naar Den Haag wordt overgevlogen.
De partij DENK doet er alles aan om autochtoon Nederland nog dieper in haar loopgraven te jagen door werkelijk van ieder onderwerp een rassenrel te maken. Natuurlijk zijn er altijd gewillige zielen die op dit soort provocaties ingaan en andere trage denkers die mevrouw Simons steunen. Door nu zelfs familieparken als de Efteling aan te vallen en het feit dat dit zelfs ‘nieuws’ is, geeft al aan op wat voor een glijbaan we zijn beland. Zo kun je van ieder schooluitje een intake gesprek maken bij de Klu Klux Klan en, als dat gebeurt zal er nog meer extreem en dom gezwets vanaf de andere kant klinken.

Dit alles is een vorm van social engineering die denktanks als de ECFR (European Council On Foreign Relations) enorm voorstaan. Dat deze beweging dan ook Jaap ‘daar hebben we hem weer’ de Hoop Scheffer als één van haar prominente leden op halfzachte universiteitssymposia laat spreken, mag niet verwonderlijk heten. Het heeft er alle tekenen van dat deze chaos al een tijd geleden in ontwikkeling is gebracht met het idee dat verdeeldheid het heersen zoveel makkelijker maakt.
Die uiteindelijk verdeeldheid zal zoveel haatspraak tot gevolg hebben dat men de wetgeving gaat aanpassen zodat je nog alleen het recht behoudt je bek te houden. We zouden verstandiger moeten zijn want, de haatspraak zelf heeft lang niet de kracht die de achterliggende feiten hebben. Helaas is het schoolsysteem ons voor geweest en, ook daar wordt niets anders onderwezen dan hoe je een keurige EU burger kunt zijn. Je hebt alles te slikken van zelfbenoemde autoriteiten en het ontwikkelen van een originele gedachte ziet men liever niet. De vrijheid van meningsuiting heeft het zwaar te verduren, kijk naar het beleid van Edith Schippers, die je opsluit als jij in de ogen van de staat op een onwenselijke manier afwijkt.

Dit alles gezegd hebbende staan we geen haatspraak voor. We geloven wel in het debat dat door haatspraak, in samenwerking, met uw overheid om zeep wordt geholpen. We zouden slimmer moeten zijn en met meer afstand moeten kijken naar het ontstaan van dit soort maatschappelijke spasmen. We zouden iets moeten leren uit de geschiedenis en daarover bewindslieden moeten blijven ondervragen in plaats van mekaar als burgers mentaal de koppen in te slaan.
Dit is een gevecht van mensen tegen de macht van een stelletje nepotisten en die gaan straks lopen met de winst. Vervolgens zul je zien dat er dan altijd weer van die lieden zijn die met de nieuwe wetgeving in de hand anderen gaan aangeven. Het is zo voorspelbaar als de pest maar, stommiteit wordt altijd met meer dwaasheid bestreden en de lachende derde is altijd hij die de regels maakt.