Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Onze collectieve zelfmoord

Commerciële gezondheidszorg is collectieve zelfmoord. Als men alleen kan verdienen aan ziekte, dan zal genezing de bedrijven die onze gezondheid in handen hebben economisch schaden. Dat lijkt een logische stelling. Als dat zo is, moeten we daar dan niets aan doen?
Je hoort het nog weleens; “Ze zijn zo knap tegenwoordig”. Gedeeltelijk is dat ook waar. Ze zijn steeds beter geworden op bepaalde disciplines en anderen blijven enorm achter. Heb je een andere heup nodig, zijn je knieën naar de knoppen of heb je andere vormen van reconstructieve chirurgie nodig, dan kun je in dit land prima een ziekenhuis binnengaan.
Verder moet je deze tak van industrie mijden als de pest. De hele westerse medische wetenschap lijkt groot te zijn geworden dankzij incompetentie kun je denken. De omvang van de zorg en de totale medische industrie is sinds begin 1900 enorm gegroeid. Zorg is geïndustrialiseerd, gezondheid is handel en die handel heeft bezit genomen van de wetenschap. De wetenschap heeft zich ontwikkeld ten dienste van de handel. Dus, is de zorg zeker niet gegroeid dankzij incompetentie maar door de commercie en de kwaliteit lijdt daar ernstige schade onder.

De handel is de levensader van de wetenschap geworden. Dat geeft de woorden: “Ze zijn zo knap tegenwoordig”, een nieuwe betekenis. Ze zijn zo commercieel geworden dat ze je eerst voorzien van de stoffen die je ziek maken om je vervolgens weer beter te maken. De winnaar is de pillenfabrikant, de grootste bron van fysieke ellende die we momenteel kennen. De farmaceutische industrie wordt als doodsoorzaak nummer 3 genoemd na hartfalen en kanker. Van de top twee weten we niet zeker wat de invloed van medicijnen is geweest, de farmaceutische industrie zou evengoed op plek 1 kunnen staan.

Als we iets hebben, dan zijn we snel geneigd om het pilletje in te slikken dat die witjas ons voorschrijft. We rukken de bijsluiter uit de verpakking en slikken zoveel als de apotheker op de verpakking heeft voorgeschreven. Zij hebben er verstand van, de bijsluiter heeft te kleine letters en lijkt daardoor volledig oninteressant. “Alles heeft bijwerkingen”, volgens de Chinezen en hun leer over Yin en yang. De scheikunde heeft ons iets soortgelijks geleerd en ook Newton heeft dit aangetoond in de natuurkunde. Toch vreten we pillen want wij hebben een probleem en die pil lijkt de oplossing.

De ervaring heeft ons zelfs geleerd dat je met een pilletje een hoop shit kunt oplossen. Hoofdpijn wordt effectief bedtreden met wat paracetamol. Pilletje d’r in en je probleem lijkt opgelost. We vragen ons niet af wat is opgelost, het probleem of het symptoom. De oorzaak van die hoofdpijn is absoluut niet van belang, het belangrijkste is dat de hoofdpijn verdwijnt en het pilletje doet dat dus, het pilletje werkt.
Nadat we begrepen hebben dat pillen werken, zijn we niet meer geremd om meer pillen te vreten. Zeker niet als die worden voorgeschreven door iemand die jarenlang heeft geleerd om een witte jas te mogen dragen en, met een geleerd gezicht de symptomen wegschrijft op een boodschap voor de apotheek.

Om te blijven groeien heeft de industrie bezit genomen van de regelgeving. De zorg is geprivatiseerd en daarmee vrij zoveel in rekening te brengen voor hun pillenindustrie als zij willen. De farmaceutische industrie heeft zijn oorsprong in de oliehandel gevonden en die oliehandel is gediversifieerd richting bankieren en big farma. Nu maken banken de wetten in dit land en eigenlijk functioneert de farmaceutische industrie niet anders.
De bank regelt ons leven via de parlementaire democratie. De bank heeft dat sinds de slag bij Waterloo zo gedaan en haar invloed is steeds verder gegroeid tot de uiteindelijke grote coupe kwam in de jaren 90. We hadden goede systemen voor de zorg en dat werkte allemaal prima tot de overheid zich in detail met die zorg ging bemoeien. Er ontstonden wachtlijsten en de problematiek werd zover opgeklopt tot de EU kwam met de eis het geheel te privatiseren. Alleen de commercie kon de zorg nog redden en dat werd uiteindelijk de laatste nagel aan de doodskist van de zorg.

Nu zijn we verplicht met een commerciële partner in zee te gaan. We hebben de keuze uit verschillende aanbieders die allemaal hetzelfde bieden met wat detail verschillen om de illusie van keuze levend te houden. We zijn immers vrij om te kiezen en dat hoort bij de illusie van democratie. Je bent wel verplicht mee te doen, anders komen ze je halen. Ze willen slechts één ding van je hebben, verder hoef je helemaal niets, als je maar betaalt.
Wij betalen want, zeker als je gezond blijft mag je in je handjes wrijven. Dat je meer dan 1200 Euro in het jaar bijdraagt aan iets dat je niet nodig hebt is je grootste geluk want, wat is er nou belangrijker dan gezondheid. De zorg is zo duur geworden dat er steeds meer geld bij moet en er steeds minder echte zorg voor handen is. Verplegend personeel wordt uitgeknepen of ontslagen, artsen verdienen steeds minder en de bank lacht zich kapot.

De bank is namelijk de financiële sector al lijkt deze complexe club nog zo divers. De bank is de farmaceutische industrie en, die twee hebben nu bezit genomen over ons totale zorgsysteem. Met de privatisering heeft de bank het geld verstrekt om overheidseigendommen naar privé handen te doen overgaan. Toen kwamen de verzekeringen en die wilden best met die ziekenhuizen in zee, als ze aan hun kwaliteitseisen voldeden. De markt was vrij en de klant mocht eisen stellen. De verzekering stelde namens de verzekerde eisen aan de zorg die men kon aanbieden en, plotseling gingen alle ziekenhuizen terug naar de bank om een vleugeltje erbij te financieren.

Hierdoor namen de kosten van de aangeboden zorg natuurlijk enorm toe dus moest de premie omhoog. Alles viel tegen en zo kwam de ooit ziekenfonds verzekerde een beetje bedrogen en vier keer zo duur uit als voorheen. De prijzen van behandelingen gaan ook gestaag omhoog. Behandelingen leggen zich tegenwoordig hoofdzakelijk toe op het toedienen van medicijnen. Die medicijnen zijn allemaal heel erg duur en de medicijnen die echt werken lijken iedere keer weer onbetaalbaar. De verzekering wil die kosten niet dragen en dan staan de kranten weer bol van die schande. Vervolgens gaan we eisen dat ook die medicijnen voor ons beschikbaar worden en dan mag de maandelijks af te dragen premie weer een percentage omhoog.

De medicijnen hebben weinig resultaat. We worden collectief steeds zieker. Wat de medicijnen wel doen is het gehele proces rekken. We zijn steeds langer ziek. Steeds langer zijn we een betalende klant en we betalen steeds meer voor de behandeling. We zijn ook steeds meer ziek. De gezondheidszorg in Nederland lijkt dan ook te falen want, we worden er allemaal niet gezonder op.
Als we niet ziek zijn, dan vreten we alles wat los en vast zit. Het kan ons niet schelen wat erin ons eten zit als het maar door onze smaakpapillen als ‘lekker’ wordt doorgegeven aan onze hersenen zal het onze hersenen een biet wezen. De zorgindustrie is gedeeltelijk afhankelijk van wat de voedsel industrie levert en we zien dan ook dat er steeds meer gesleuteld is aan ons voedsel met technieken uit de farmaceutische industrie. Een aardig voorbeeld daarvan is de afscheiding van de Ecola bacterie. De poep van deze bacterie is zoeter dan zoet en die wilde een bedrijfje genaamd “Monsanto” gebruiken om medicijnen wat minder bitter mee te laten smaken. Dat vonden de voedsel en waren autoriteiten in de VS geen goed idee dus, dat feest ging niet door totdat een ex-commissaris van dat bedrijf zetel nam in de regering. Nu zijn dit soort overheidsorganen volledig geïnfecteerd met mannetjes uit het bedrijfsleven en krijgen we te vreten wat zij ons aanbieden. Op deze manier is aan aspartaam miljarden verdiend.

We krijgen allerhande synthetische zooi binnen en lossen de problemen die dat oplevert met een pilletje weer op. Dus, in ons lichaam vinden nu allerhande chemische gevechten plaats en dat kost een hoop centen, dat zal toch niemand verbazen. Als onze lijven die gevechten niet meer kunnen winnen sterven we een natuurlijke dood maar eigenlijk zijn we door de bank vermoord.
Het is voor ons te lastig om een oplossing te zien, zeker als we ziek zijn. We hebben betaald aan het systeem van de bank dus, de bank moet het dan ook maar oplossen. We zijn met zijn allen in een ongezonde gezondheidszorg gezogen. Meteen als we geboren worden, worden we al volgespoten met chemische stoffen omdat dit goed voor ons zou zijn. We zien de problemen alleen maar toenemen, kinderen ontwikkelen allerhande ‘afwijkingen’ en de grafieken liegen er niet om. De grafieken tonen een duidelijke relatie aan tussen vaccinaties en verschillende vormen van autisme. Uit al dit soort bijwerkingen ontstaat weer een nieuwe handel, die we accepteren als zijnde ‘nodig’ om de symptomen van de oorzaak te bestrijden.

De farmaceutische industrie is hoofdoorzaak numero één van onze gemiddelde gezondheidsproblematiek maar, wat kunnen we doen? We moeten blijven betalen aan de groei van deze ellende want, dat heeft de industrie gewoon verplicht gemaakt. We maken gebruik van de diensten van deze industrie op het moment dat het mis met ons gaat omdat we nergens anders heen kunnen. De verzekering bepaald namelijk dat je voor de alternatieve geneeswijzen zelf mag betalen, ondanks dat je wel gifmengers betaald om voor je gezondheid te zorgen. We worden dus goed binnen de poort van de pillendraaierij gehouden en er is maar één manier om daaruit te komen.
Het enige dat wij kunnen doen is in opstand komen en het totale politieke systeem naar huis sturen. Al deze mensen dragen bij aan dit systeem. Zij hebben waarschijnlijk aanvankelijk niet met kwade intenties gehandeld maar, als een Ab Klink (voormalig minister van volksgezondheid) nu een bestuursfunctie heeft bij de grootste zorgverzekeraar van Nederland, dan geeft dat duidelijk aan hoe de hazen lopen.

Nederland is een volledig corrupt land en wij werken er allemaal aan mee. We zijn op allerhande manieren onderdeel van dit systeem en we zien soms hoe zaken geregeld worden maar, we hebben de macht niet dit te veranderen. We zitten gevangen in een gevangenis die we zelf gebouwd hebben en onze lijken zullen terechtkomen in een mortuarium waarvan de laatste specie tussen de stenen ervan nog door onszelf is aangebracht.
We moeten dit hele land herzien, alles dat ooit goed was wordt alleen maar verder afgebroken terwijl je steeds meer mag werken omdat je steeds meer moet afdragen aan een systeem dat uiteindelijk je dood wordt. Een hoop mensen zullen instemmend knikken en tegelijk een hoop beren op de weg zien. Wie doet met je mee? Is er wel iemand te vertrouwen? Hoe moet je het dan wel doen? Het antwoord daarop is niet in één keer te geven maar, de vraag of wij omwille van die vragen maar lijdzaam moeten toezien hoe we hier met z’n allen aan onderdoor gaan lijkt mij vlot te beantwoorden.

We hoeven alleen hierover te praten, mekaar te informeren zonder meteen de oplossing in handen te hebben. Dit is een proces dat start met het delen van informatie. Omdat je de informatie geeft, betekent niet dat je ook de oplossing moet aandragen. Praat erover, lees erover en leer hoe Nederland zo snel heeft kunnen veranderen onder de rook van de EU.
Die EU gaat door tot wij dit monster stoppen. We hebben totaal niets aan de EU gehad. De EU is het eerste besturingsorgaan waarvan we afscheid moeten nemen willen we onszelf weer ooit in de positie terug kunnen vinden dat we weer zelf kunnen beschikken over het recht te leven zoals wij willen. De keuze ligt bij iedere individu in dit land. Als er genoeg individuen zijn die iets willen ondernemen tegen hun eigen ondergang, dan ga je praten met iedereen die je kent en nog gaat leren kennen. Er zullen vanzelf organen ontstaan waarin al die mensen hun stem kunnen laten horen. Zodat we hen die de macht ooit gekregen hebben uit hun functie kunnen ontslaan en dat we onze eigen koers weer gaan bepalen. Niets staat vast tenzij je erin gelooft dat je er niets aan kunt doen. Wees de verandering.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Aanbevolen door de Loyalist
Wat kun je verwachten van een voordracht van Jeroen Dijsselbloem in ‘Het Paard van Troje’ over de toekomst van Europa? Ondanks dat het onderwerp, gezien de ontwikkelingen van het afgelopen…