De terreur heeft weer toegeslagen. Het doel lijkt nog onduidelijk, de shock is enorm en, het middel is zo alledaags dat plotseling iedere trucker een potentiële massamoordenaar kan zijn. Deze aanslag mag een succes genoemd worden, hoe cru dat ook klinkt. Het succes van aanslagen is te meten in de ontzetting die ze teweegbrengen en de ontzetting is enorm. Op het moment van schrijven is de aanslag met de vrachtwagen nog door geen enkele organisatie geclaimd maar, de verwachtingen zijn dat we vandaag nog bevestigd zullen krijgen dat dit een georganiseerde aanslag vanuit het radicale Islamisme is geweest.
Dus, waarom gebeurt dit? Waarom gebeurt dit in Frankrijk terwijl vanuit een militair perspectief de Fransen nauwelijks aandeel hebben in de oorlog tegen ISIS. Als er een land op zijn lazer zou moeten krijgen voor enige militaire tegenstand, dan zou deze aanslag in Moskou hebben plaatsgevonden. De Russen hebben de afgelopen week nog stellingen in Syrië gebombardeerd met lange afstand bommenwerpers. De missie was volgens de Russen een succes. Er is veel ISIS materieel en personeel in deze bombardementen vernietigd, zonder dat het westen gehoor heeft gegeven aan het verzoek tot het vormen van een coalitie van de Russen. Dus waarom Frankrijk?

De vraag waarom in Nice kunnen we de chauffeur niet meer stellen. Zoals gebruikelijk heeft de terrorist het niet overleefd, hetgeen altijd weer jammer is want, het zou goed zijn als zo’n vogel een keer live op tv berecht zou worden. Aangezien iedere Europeaan en westerling een target van dit soort sekten lijkt te zijn, hebben we het recht de daders van dit soort slachtpartijen te horen. Dat geldt voor al die massaslachtingen die tegenwoordig plaatsvinden, de daders krijgen altijd hun zin en worden doorzeefd met het lood dat ze tot martelaar maakt.
Als je deze vorm van terrorisme een klap in het gezicht wilt geven, dan vang je de daders levend en sluit je ze de rest van dagen op in een cel met een camera waarvan de beelden wereldwijd 24 uur per dag live te ontvangen zijn. Geen maagden, geen martelaarschap maar, een mislukkeling in een cel die geen privacy meer kent. Dat zou nog eens een aardig stukje ontmoediging zijn voor dit soort gasten.

Als we kijken naar de gevolgen van deze aanslag, wat het publiekelijk teweegbrengt, dan moeten we weer de conclusie trekken dat die terroristen trage denkers zijn. Het helpt ze niet in ‘hun zaak’. Het zal de militaire activiteit van westerse krachten alleen maar kunnen intensiveren, dat hebben we na de aanslagen in Parijs gezien. Zo’n aanslag zal ook weer Moslims op de been brengen die deze terreur afkeuren, waardoor terreurcellen zich minder makkelijk kunnen schuilhouden in de geslotenheid van moslimgemeenschappen. Dit soort aanslagen plaatst die terreurorganisaties dus steeds meer op een eilandje en daar heb je een beperkte infrastructuur, waardoor je juist daadkracht verliest.
Het land waartegen die aanslag echter gepleegd wordt, raakt verder verenigd. In Frankrijk zijn al maanden demonstraties aan de gang, miljoenen mensen zijn de straat al opgegaan en hebben in ware veldslagen tegen de overheid gestreden. We hebben blokkades van belangrijke wegen gezien, we hebben zelfs door blokkades de benzine in Frankrijk schaars zien worden en dat allemaal omdat men zich tegen de overheid richtte. Deze aanslag zou weleens die demonstraties kunnen breken. Hoe kun je je mededemonstranten ervan overtuigen te blijven demonstreren nadat het land door zo’n aanslag is getroffen. Dit is een echte aanslag op de Franse vrijheid ten voordele van de Franse overheid. Zij zijn als volk allemaal het slachtoffer van dezelfde daad en zij zullen instemmen met de woorden van verschrikking en rouw die door overheden zal worden afgegeven. Na tijden van protest, zullen ze instemmen met de woorden van voormalig opponent Hollande.

Op de dag waarop de Franse vrijheid gevierd wordt, wordt die vrijheid aangevallen door het terrorisme. Dat is een daad die tot verbroedering leidt en, de angst en de daarbij gepaard gaande verbroedering overstijgt zelfs de Franse grenzen. De tv’s zullen overal in EU-landen op het kanaal zijn afgestemd dat nieuws heeft over de aanslag op ‘onze manier van leven’. Er zal weer uit alle kastjes dat geluid schallen dat ons verbind als EU-lidstaten en dat op een moment dat het schip van de EU ernstig slagzij maakt. Hoe dat de zaak van terroristen goed doet krijg je niet uitgelegd.
Frankrijk heeft de noodtoestand met 3 maanden verlengd en drie dagen van nationale rouw zijn afgekondigd. De Fransen willen al tijden dat die noodtoestand wordt opgeheven want, onder die speciale verordening worden de zo zwaar bevochten Franse burgerrechten met handen en voeten getreden en, de aanslagen in Parijs zijn al meer dan een half jaar oud. Om de angst buiten de republiek nog wat aan te dikken, gooien ook de omringende EU-lidstaten het akkoord van Schengen aan de kant om de zogenaamde dreiging vanuit Frankrijk nog wat meer body te geven.

Momenteel zijn er meer dan 10 kinderen onder de slachtoffers, 54 kinderen liggen gewond in het ziekenhuis en het totaal aantal doden ligt op het moment van schrijven op 84, waarvan nog zeker 18 mensen zich in een kritieke staat bevinden. De angst zit er goed in en straks bij de rouwplechtigheden zal die angst en het verdriet gecombineerd worden met woede. Verschillende kopstukken hebben het woord ‘oorlog’ al in de mond genomen terwijl op tv nog de angst wordt gezaaid met de mogelijke actie van een willekeurige éénling.
Overal binnen de EU klinken gelijke geluiden. Overal klinkt het woordje “WE”, dat voor de aanslag onder druk leek te staan. De EU trekt verkrampt samen in een poging het lot van de slachtoffers tot een Europese politieke aangelegenheid te maken en dat geeft te denken. Is het noodlot van die, 12 uur geleden nog feestvierende, mensen de redding van de droom voor de Europese superstaat? Gaan we echt de Moslims de schuld geven of, onze eigen beleidsmakers die nu 15 jaar toekijken hoe de radicalisering van de Islam vanuit westerse gelederen wordt aangejaagd?

Om te omzeilen tot complottheorist gebombardeerd te worden, moeten we wel tot de conclusie komen dat terroristen bijzonder dom zijn. Doe je andere suggesties, dan kun je zelfs onder de nieuwe wetgeving van Edith Schippers worden afgevoerd als verwarde mens. Dat is de realiteit waarin we nu leven. Aanslagen veroorzaken angst en, als die angst zich niet op de juiste wijze uit, dan ben je niet in orde en mag je een pilletje van tante Edith slikken. Politiek komt deze aanslag voor de EU en de Franse regering als een Godsgeschenk uit de hemel vallen en dat roept vragen op die je mag stellen.
Vooralsnog noemen we deze terroristische daad daarom contraproductief. Als een terrorist niet kan bedenken dat hij zijn vijand Frankrijk beter kan bestrijden door de onrust in dat land aan te jagen, dan is voor hem het openen van een blik appelmoes waarschijnlijk ook een zware mentale uitdaging. Parijs en Brussel hebben gewonnen, Den Haag viert mee in die winst want, ook in Den Haag zijn alle politici pro EU behalve die blonde. Wilders gooide ook nog even een domme one-liner in de ether: “We moeten de Nederlandse grenzen sluiten voor de Islam”. Ideeën kennen geen grenzen Geert, net als je vrienden in Israel.