Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Terrorismebestrijding of trend-watching

Onze veiligheid is in het geding. De terroristen schuimen door de straten en kunnen je op ieder moment overhoop schieten met Russische wapens of op zijn minst je kliko in de fik zetten. Dit grote maatschappelijke probleem is nog eens extra geaccentueerd door de Charlie Hebdo affaire en is in onze huiskamers gebracht in een ietwat zwakke poging van de NOS in een ‘gijzelingsdrama’.
Maar goed, de feiten zijn gepresenteerd en gelukkig reageert onze overheid zoals je van een op hol geslagen ambtelijke gigant mag verwachten. Volgens de overheid zit er weinig anders op dan onze reeds zo verkrachte privacy verder uit te kleden en al onze communicatie te analyseren. Dan maakt de overheid plotseling een goede kans ons adequaat te beschermen tegen het dreigende gevaar dat achter iedere Nederlandse voordeur door de brievenbus naar buiten loert.

Op oma in het verzorgingstehuis en de chronisch zieke wordt continu bezuinigd maar justitie krijgt de beschikking over meer budget dan ooit te voren. Dat werpt ook zijn vruchten af want, daardoor is een politiemacht betrekkelijk makkelijk te organiseren om de protesterende Nederlander weg te houden bij de bron van het kwaad. Daarmee wordt de verantwoordelijkheid van de beleidsmakers op een veilige afstand van de burgerij gehouden.
Ondertussen wil de overheid alles van je weten. Ze willen je telefoongesprekken, je ‘Whatsapp’ communicatie, je e-mail conversaties en het hele scala van de rest van je handel en wandel. Je kenteken wordt onderweg geïdentificeerd door allerhande computers die de beelden van camera’s langs de weg analyseren, je telefoon brieft continu je locatie door en zaken die je bezighouden houden zijn het leesvoer voor legers van Facebookende ambtenaren. Je leeft in een surveillance staat, die door af en toe geweld te gebruiken, zijn ware aard laat zien.

Geen enkel probleem volgens velen, in andere landen is het zelfs vele malen erger en je kunt dit hier met een betrekkelijk gemak omzeilen. Niets aan de hand, je moet alleen geen smartphones gebruiken of thuislaten als je het pand verlaat. Je kunt niet met de auto gaan omdat je kenteken door camera’s kan worden opgepikt en, je moet een donkere zonnebril en een boerka dragen om aan iedere vorm van herkenning te ontkomen. Als je jezelf dan in aluminium aan het wikkelen bent omdat je niet je infrarood profiel wilt blootgeven als je met het openbaar vervoer gaat reizen, dan kan weleens de vraag in je gedachten boven borrelen of dit het leven in een vrije samenleving is.
Van de andere kant, kun je ook schijt aan alles hebben want, ‘je hebt toch niets te verbergen’. Dat laatste is de gedachte waarmee de meesten van ons de nieuwsgierigheid van de overheid beantwoorden. Als je niets fout doet heb je niets te vrezen en dat stemt menigéén tot het tevreden gevoel van goed burgerschap in de vrijheid die ons geboden is. Dat daarmee je vrijheid van meningsuiting steeds verder onder druk komt te staan is volgens velen overdreven maar, wat als de staat onze woorden van afkeur over het gevoerde beleid niet meer pikt? Vrijheid is een fragiel ding en we zijn het aan het verliezen omdat we de excuses van de staat blijven pikken als onze veiligheid een argument is.

We zetten niet onze vraagtekens bij het feit dat van alle terroristische daden onze overheden eigenlijk de daders al op voorhand kenden. Mohammed Atta was bekend bij de FBI en CIA en kaapte, na een korte vliegcursus in een cessna, wat passagiersvliegtuigen op 9/11/2001. Mohammed B., de moordenaar van Theo van Gogh, was een goede bekende van de AIVD en van Folkert van der Graaf was bekend dat hij een vuurwapen had en misschien een moord gepleegd had op een ambtenaar. Dus waarom willen ze nog meer informatie als ze de informatie die ze hebben niet lijken te gebruiken?
Uit onze communicatie zijn gemakkelijk aankomende trends te analyseren en als men van die trends op de hoogte is dan is de publieke opinie gemakkelijker te manipuleren. De staat krijgt steeds meer instrumenten waarmee onze gedachten en meningen worden verandert en bijgesteld. Mensen die zich gaan organiseren worden gereduceerd tot kleinere fracties van roepers in de woestijn, terwijl we steeds meer moeten betalen aan een bewakingssyteem dat ons een gevangene maakt van onze eigen schijnveiligheid. Want, wat is veiligheid als er meer mensen in een land overlijden aan politiekogels dan aan terroristische activiteiten? Is de overheid niet de grootste terreurgroep die we kennen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Aanbevolen door de Loyalist
We moeten met zijn allen maar blijven geloven dat het beter zal gaan in de toekomst en onder het huidige beleid. Zo hebben we vandaag mogen vernemen dat de Rabobank…