Stelselmatig wordt je door de politiek verkracht. Je hebt niet de macht ertegen te vechten dus, laat je het keer op keer gebeuren. Er is geen ‘blijf van mijn lijf huis’ dat je kan beschermen dus, je zal moeten vechten of jezelf blijven aanbieden aan je misbruiker. Je stem gaat altijd verloren in verkiezingsretoriek, niemand die naar je luistert en dus heeft stemmen geen zin. Nu ligt dat anders, nu is er geen retoriek. Er is “JA” ik wil misbruikt worden of “NEE” ik ben jouw misbruik zat.
Dit is die unieke kans je stem te laten horen en, die kans kun je niet voorbij laten gaan. Ongeacht wat de reactie van de macht zal zijn, zal het je situatie en daarmee die van iedereen duidelijk maken. Met die duidelijkheid zal een onweerlegbare mening geuit kunnen worden met potentieel verregaande gevolgen voor de toekomst. Die kans mag je niet missen.

Een gewelddadige lust om een ander te overheersen gaan samen met een smerige geilheid die tot verkrachting kan leiden. Er zijn in de jaren 80 hele campagnes opgezet om mannen duidelijk te maken dat we seks met vrouwen die niet willen “verkrachting” noemen. Het heeft nog jaren geduurd voordat hier iets van bleef hangen, een gebrek aan respect voor vrouwen in combinatie met een ouderwets onvermogen tot het uiten van gevoelens moest uit deze maatschappij groeien. We hebben een sociale evolutie ondergaan, seks is geen taboe meer en vrouwen zijn progressievere participanten geworden in een aspect van het leven waar men vroeger wat zenuwachtig over begon te giechelen. Vrouwen kunnen “NEE” zeggen. NEE is NEE maar, alle afwijzende signalen daartussen kunnen nog steeds als “JA” ge├»nterpreteerd worden. De belachelijkheid hiervan behoeft weinig uitleg maar, als de rechter niet kan achterhalen dat het slachtoffer “NEE” heeft gezegd dan was het voor de verdachte te onduidelijk en gaat deze vrijuit. Schijnbaar ga je overal mee akkoord totdat er duidelijk “NEE” wordt geregistreerd.

Onze relatie met de EU is niet anders. Wij zijn door de EU versierd met open grenzen en een munt zonder grenzen binnen de Eurozone. We waren gecharmeerd van dit nieuwe gemak maar, op het moment dat de EU de knoopjes van onze blouse wilde losmaken, hebben we een referendum gehad. Wij zeiden “NEE” en de EU nam daar geen genoegen mee. De Nederlandse staat heeft zich als onze pooier opgesteld, gezegd dat we niet wisten waarover we het hadden, ons een tik op de kont gegeven en we zijn vervolgens door de EU mee naar boven gesleurd. Daar zijn we ondanks ons “NEE” van werkelijk alle kanten genomen en nu komt de EU nog regelmatig langs om nog even in ons gezicht klaar te komen. We worden stelselmatig verkracht ondanks onze luide “NEE” in juni 2005.

Voor veel mensen behoort daarmee het “NEE” tot een farce. Ze hebben “NEE” gezegd tegen potentieel misbruik, zijn genegeerd en lopen nu mee aan de hand van hun verkrachter omdat hij “NEE” niet wil begrijpen. Hun weerstand is gebroken en daarmee hebben ze zichzelf gedegradeerd tot de seksslaven van iets dat met grof geweld dat van ze neemt als zij het niet geven.
Zij geven liever dan nog een keer niet gehoord te worden en een klap op hun bek te krijgen. Zij leggen zich neer bij hun lot, geven niets meer om de toekomst maar, weten nog, in ontkenning van de situatie, te genieten als de zo’n schijnt. Ze zijn gebroken en voelen zich alleen. Ze realiseren zich niet dat alle inwoners van de EU hetzelfde is gebeurd. Ze zijn slachtoffers, zo voelen ze zich ook en verdrinken zich in dat eenzame leed dat honderden miljoenen op hetzelfde moment overkomt.

Het enige dat we kunnen doen op het aankomende referendum is “NEE” stemmen. Waarschijnlijk verandert er niets aan de koers die is ingezet, waarschijnlijk worden we straks overspoeld door mensen met Turkse paspoorten die hier hun heil komen zoeken en houden we de golf uit Oekra├»ne ook niet tegen. Dit gaat allemaal gebeuren omdat wij als echte slachtoffers niet meer opstaan tegen de pooier die ons verkocht en die machtige klant met zijn kolenschoppen. We laten ons misbruiken want dat gebeurt altijd dus, wat kunnen wij daartegen doen. Wij zijn alleen, zonder macht en zonder de mentale kracht nog weerstand te bieden. We zullen moeten zien te overleven en hopen dat de ellende anderen opzoekt en onze deur voorbij gaat.

We moeten wel “NEE” zeggen, zeker als we in potentie niet gehoord zullen worden. Op die manier zal het geluid over misbruik aansterken. We zullen zien dat we misbruikt zijn door een serieverkrachter en verkocht zijn door een slavenhandelaar en dat we ze ter verantwoording moeten roepen. We zijn niet alleen, we zijn met honderden miljoenen en als we allemaal tegelijk hetzelfde eisen kan geen verkrachter ons tegenhouden.
Breng je op 6 april niet je stem uit, dan ga je akkoord met alles dat je is en in de toekomst wordt aangedaan. Je offert je kinderen, je kleinkinderen, je vrienden en kennissen uit aan je eigen misbruiker omdat hij je gebroken heeft. Accepteer je dit misbruik niet, dan sta je op en schreeuwt zo hard als je kan, “NEE”. Iedereen moet horen dat je niet meer wil en iedereen zal zien dat je rechten met handen en voeten geschonden worden. Als je niets zegt, dan wordt je zeker genaaid en niemand weet wanneer de volgende kans komt waarin jij kunt duidelijk maken dat je geen willoos stuk vlees bent.

Deel dit met de mensen die aangeven niets te zien in het aankomende referendum. Als de opkomst lager is dan 30% dan is er geen uitslag. De overheid is als de dood voor een “NEE” en probeert het aantal stemhokjes steeds verder terug te brengen. We leven in een bananen republiek die onder de schijn van democratie de allerrijksten dient ten koste van alles dat ons dierbaar is. Als de EU ons antwoord negeert, is dat een duidelijke reden om de EU te verlaten, om de disfunctionele parlementaire democratie te herzien en hopelijk ooit uit de NATO te stappen.
Iedere ommekeer kent een begin en dat begin is nu. Nu stemmen in het referendum is gelijk aan alle mensen in Europa laten weten dat wij het niet meer pikken. Zij zitten in hetzelfde schuitje en zijn net zo ongelukkig als wij en zij zullen ook steeds meer in opstand komen tegen het misbruik dat wij lijden.

Wees de verandering.