De wereld staat sinds de aanslag in Nice echt op z’n kop. Hals over kop is Amerikaanse minister van buitenlandes zaken naar Moskou vertrokken om met Putin om de tafel te zitten. Je weet wel, die Amerikanen die niets zagen in een dialoog met Rusland. Vervolgens zijn er 28 niet eerder aan het publiek vertoonde pagina’s uit het 9/11 rapport openbaar gemaakt. Uit die pagina’s blijkt dat onderdelen van de regering van Saoudi Arabië vuistdiep in de organisatie van 9/11 zaten en, uiteindelijk wordt er nog de poging tot een militaire coupe in Turkije verijdeld.
Er is dus heel wat aan de hand en, dat maakt het niet eenvoudig om er een vinger achter te krijgen hoe dit allemaal in elkaar past. Meestal passen dit soort zaken achteraf gezien naadloos in elkaar maar, als je niet over de benodigde puzzelstukjes beschikt, dan wordt het vaak gissen.

Niemand op het Witte huis wist antwoord te geven op wat Kerry plotseling op het Kremlin te zoeken had maar, ondanks dat zat hij wel vandaag met Putin aan tafel. Dit is opmerkelijk, zonder te weten wat besproken is want, de VS heeft ettelijke malen aangegeven geen heil te zien in bilateraal overleg tussen de twee grootmachten. De VS was goed en Putin was fout. Zo simpel werd er gesproken en plotseling zit Kerry dan toch aan tafel met de grote boeman uit het oosten.
Dit inconsistente gedrag van de VS heeft zelfs de spindoctors in het witte huis verrast en, dat geeft wellicht aan hoe weinig tijd er was tussen Kerry’s vertrek en de wetenschap dat hij zou gaan. Op het witte huis bleek de staf ook niet inhoudelijk op de hoogte te zijn van wat er besproken werd, waaruit je zou kunnen afleiden dat de Russen een kaart getrokken hebben waar de VS wel direct gehoor aan moest geven. Putin heeft er nooit doekjes om gewonden graag met de VS in gesprek te blijven maar de Amerikaanse beleidsmakers zagen dat tot gisterenavond niet zitten. Dit lijkt een samenhang met de aanslag in Nice te kunnen hebben want, de timing was werkelijk opmerkelijk.

Nog geen dag na de aanslag in Nice wordt bekend dat de regering van Saoudi Arabië voor 9/11 uitgebreid contact had met de terroristen die voor die aanslagen verantwoordelijk gehouden worden. Dit impliceert de betrokkenheid van de regering Bush bij deze aanslag. De arabieren werden namelijk met spoed de VS uitgevlogen toen er in het gehele Amerikaanse luchtruim niet meer gevlogen mocht worden. Waarom voor deze Saoudi’s zo’n enorme uitzondering werd gemaakt riep op 9/11 2001 al vragen op en, de antwoorden lijken binnen.
De Saoudi’s dreigden in April de VS nog met verregaande economische maatregelen als de Amerikaanse wet zou worden aangenomen waarmee de regering in Riyadh verantwoordelijk zou kunnen worden gevonden op basis van de nu 28 gepubliceerde pagina’s. De Saoudi’s zouden hun Amerikaanse investeringen moeten opgeven om te verhinderen dat deze bevroren zouden worden onder de nieuwe wetgeving. Zo heeft de minister van buitenlandse zaken Adel al-Jubeir de Amerikaanse beleidsmakers verteld dat Saoudi Arabië nog 750 miljard Dollar aan Amerikaans schatkistpapier zal moeten verkopen en, dat schaadt de koers van de Dollar plus dat de handel in Arabische olie dan ook niet meer in Dollars kan geschieden.

Op het moment van publicatie van de 28 pagina’s is de toon van de Saoudi’s echter een stuk vriendelijker geworden. Het heeft er alle schijn van dat men een deal heeft kunnen maken en de verwachting is dat de Arabische individuen die bij de aanslagen betrokken waren geen lang leven meer beschoren is. Zo zal men ook deze acties proberen te de-politiseren en tot onbewijsbare aantijgingen maken. Of de VS en de Saoudi’s met deze tactiek gaan wegkomen blijft vooralsnog de vraag maar, dat er een klein beetje officiële helderheid in het hele 9/11 complot komt is welkom.
Laten we niet vergeten dat veel vragen rond 9/11 nooit door dit rapport beantwoord zijn en, dat men wel deze cruciale informatie geheim heeft gemaakt ten aanzien van de toedracht van de aanslag. Het blijkt dus dat het daderschap ook te vinden was bij de regering in Saoudi Arabië en, dat de Amerikaanse overheid op zijn minst 15 jaar lang die doofpot heeft dichtgehouden. Als Osama Bin Laden geen onderdeel van de Arabische regering was, waarom is men dan Afghanistan binnengevallen? Afghanistan staat aan het begin van de Amerikaanse massamoord in het middenoosten en dat maakt de VS schuldig aan het voeren van een oorlog zonder geldig mandaat, terwijl ze beter wisten.

Ondertussen is er nog wat verontrustend nieuws over Obama naar buiten gekomen. Obama heeft geen enkele keer vergaderd met zijn Director of Defence Intelligence maar wel 312 keer met een club genaamd CAIR. CAIR (Council on American Islamic Relations), een aftreksel van de CFR en de nog wat onbekende ECFR van onder meer (daar heb je hem weer) Jaap de Hoop Scheffer. Al dit soort denktanks wil de wereld tot een homogene massa kneden door die massa goed te mengen. Dat betekent dat zij veel diversiteit in een bevolking nastreven, waarvan die bevolking over een homogene onenigheid beschikt. Zo kun je uit iedere vorm van afgunst toch genoeg draagkracht sleuren om iedere impopulaire vorm van regelgeving te implementeren zonder tegenstand. Dat is waar al dit soort clubjes een voorstander van zijn. Dat Obama zich meer laat lenen door dit soort legale samenzweringen dan voor de nationale veiligheid, zegt iets over de richting waarin de prioriteiten liggen.

Op diezelfde dag vond de coupe in Turkije plaats en nu is Erdogan volgens Russia Insider op diezelfde dag gewaarschuwd door Putin. Binnen vierentwintig uur vonden grote gebeurtenissen plaats. Iedereen valt momenteel over de door Turkije afgekondigde noodtoestand maar, over dezelfde verordening in Frankrijk wordt zo min mogelijk vermeld. The Patriot-act in de VS is ook nooit meer vertrokken maar zelfs opgevolgd door de NDAA-act en ook daarover hoor je de criticasters nooit. Nu, na de coupe op Erdogan wordt het oprukkende Islamisme weer in de strijd gegooid maar, Turkije is wel gestopt met het steunen van extremistische legertjes op Syrisch grondgebied en gaat ze hoogst waarschijnlijk een stuk effectiever bestrijden dan de VS of Frankrijk.
De geschiedenis vanaf 9/11 is op 15 juli vermengd geraakt met een onduidelijke toekomst. Dit is wel een toekomst die een eind kan maken aan de oorlog in Syrië, de rust kan terugbrengen in het middenoosten en een einde aan de eindeloze stroom vluchtelingen kan maken. De blinde paniek om Erdogan is overdreven omdat een nieuwe dictator niet past in het grote westerse plan. Om Erdogan te vergelijken met Hitler ligt voor de hand maar, is tevens ridicuul. Alleen we laten ons volledig leiden door een westerse media die deze angst moet verspreiden vanwege Erdogan’s vernieuwde relatie met Rusland.

Het westen heeft alle belang bij een totale fractionering van het middenoosten, zoals de westerse macht de hele wereld en eigen bevolkingen fractioneert. We worden als mensheid in kleine groepjes gehakt zodat wij niet meer eenduidig tegen beleidsmaatregelen kunnen ageren. Ondertussen mogen we in het westen stemmen op verschillende partijen maar, het resultaat is ongeacht de uitslag altijd het zelfde. We blijven altijd doormodderen in een beleid waarin niemand het roer omgooit terwijl iedereen tegen de huidige gang van zaken is. Veel zaken worden niet besproken en overal ontstaan steeds weer nieuwe doofpotten maar, die doofpotten blijven rustig staan waar ze staan en vergaren nog alleen stof.
Ondertussen werd de 14 juli de wereld geschokt op de Franse viering van de vrijheid in Nice. De aanslag werd aanvankelijk als zijnde ‘politiek’ gecommuniceerd, daarna was het de Islam en uiteindelijk een verwarde dader. Kerry werd ontboden door Putin. De VS fluistert nu dat Saoudi Arabië achter 9/11 zit. Dat de VS hierop 15 jaar gezeten heeft en miljoenen mensen heeft vermoord lijkt niet ter zake te doen. Dat onze angst voor de Islam hieraan voor een groot deel ten grondslag ligt, lijkt een geaccepteerd onderdeel van de geschiedenis. Dat dit de angst voor Erdogan nu aanjaagt is begrijpelijk maar, kijkend naar de geschiedenis is onze grootste vijand onze grootste bondgenoot plus de denktanks waarvan wij geeneens weten wat ze met ons in gedachte achter gesloten deuren bespreken.