Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

De parlementaire democratie is weer in topvorm

Gisterenavond heeft de parlementaire democratie weer net gedaan alsof het echt bestaat. Het was een aardig toneelstuk in de tweede kamer en alle acteurs verdienen daar wel een applausje voor. Het was zeker ook geen staande ovatie waard. De situatie na het debat is eigenlijk weinig anders als voor het nog beginnen moest maar, de atmosfeer rond het onderwerp van het referendum en het Oekraïne-referendum is weldegelijk anders. Sinds de uitslag van het referendum binnen is, is de NEE stemmer neergezet als een leeghoofd die zich laat opjagen door Jan Roos en zijn vriendjes. Sinds gisterenavond blijkt dat de regering bakzijl moet halen en het verdrag niet met een paar wijzigingen kan ratificeren en dat het onacceptabel is om de discussie rond het verdrag over de zomer heen te tillen.

Het was een goede voorstelling. Onze minister president heeft onder de druk van enorme kritiek een groot deel van de tijd toch wat nerveus gelachen. Voorafgaand aan het debat heeft hij zelfs nog met verschillende fracties in de oppositie telefonisch contact gehad om hun steun te smeken en zo’n telefoontje kregen de ‘Die Hard’ VVD opponenten niet. “Een normale gang van zaken”, meende onze minister president en, met die opmerking ging het debat van start.
Het argument dat het zo belangrijk was om onze buitengrenzen te bewaken tegen de boeman in het oosten leek al snel niet meer te bestaan nadat dit door Marianne Thieme als framing werd betiteld. De gehele Putin versus Juncker discussie vindt zijn basis in de annexatie van de Krim in 2014. Vervolgens is dit voor de EU een reden geweest om boycot op de handel met Rusland te leggen. Hoeveel miljarden aan export de trots van de EU gekost heeft, halen we bij Porosjenko natuurlijk nooit meer terug. De annexatie van de Krim is natuurlijk een illegale actie maar, het heeft er alle schijn van dat daarmee iets veel ernstigers voorkomen is. De boycot heeft vooral EU-landen geschaad en, daar haalt de EU eenvoudig zijn schouders weer over op.

Dat Mark Rutte als de trekpop van Juncker richting het eind van het debat toch heel wat stapjes terug heeft moeten zetten was nauwelijks verwonderlijk. De burger heeft een heel duidelijk signaal afgegeven en binnen de parlementaire democratie is het de taak van de oppositie om de verontruste burger steun te geven. De NEE-stemmer voelt zich nu politiek meer vertegenwoordigd dan daarvoor en daarmee zijn de schapen weer binnen het hek van de parlementaire democratie gedreven maar, niemand in de kamer durfde te zeggen dat dit verdrag door criminelen in elkaar is gesleuteld.
Het verdrag is namelijk crimineel slecht. Er is ook helemaal niets van overeind gebleven, behalve dat vrije handel tussen Nederland en Oekraïne zonder invoerrechten zou moeten kunnen bestaan. Dat soort beperkingen verminderen de handel en maken geïmporteerde producten alleen maar duurder onder het credo de eigen markt te beschermen. Wat dit soort maatregelen vooral doen is de staatskas spekken en het nivelleren van de verschillen in belastingklimaten.

Om af te spreken dat we allebei geen invoerrechten meer gaan heffen heb je geen 321 bladzijden aan EU-papier nodig. De hier geïmporteerde producten zouden in alle opzichten aan onze eisen moeten voldoen. Dus dat betekent dan botweg dat men in Oekraïne z’n eigen plofkip mag eten en de uit kinderarbeid vervaardigde producten maar ergens anders moet slijten. Daarop zouden we moeten gaan controleren en onderzoeken maar, als er geld te verdienen valt is dat een investering die we best kunnen doen.
Marianne Thieme had een sterk betoog dat met een klein beetje gehakkel naar buiten kwam. Zij pleitte een harde NEE, geen verdragen sluiten met volledig corrupte partijen want, die jongens liegen per definitie dat het gedrukt staat. Dat de ontwerper van dit verdrag daar rekening mee heeft gehouden bleek ook uit haar betoog. Volgens Thieme waren er geen ultimatums gekoppeld aan de gestelde eisen en daarmee waren de eisen zo goed als niet gesteld. GroenLinks heeft van Thieme nog een aardige veeg uit de pan gekregen, over hun ‘naïeve’ beslissing dit verdrag te steunen. Dit verdrag speelt dierenmishandeling, kinderarbeid, corruptie en milieuvervuiling volledig in de kaart en daarmee had dit verdrag dus nooit mogen bestaan als de EU een eerlijke organisatie was.

Het verweer van het kabinet was even zwak als de inhoud van het verdrag. Toch wilde de club van Rutte van geen wijken weten en dat leidde uiteindelijk tot een door van Bommel geïnitieerde motie van wantrouwen die door de gehele oppositie gesteund werd. Zelfs de club van Pechtold deed mee om het imago van de partij wat op te vijzelen. Dat is de D66 insteek tijdens de campagne voorafgaand aan het referendum ook al geweest. Zij waren voor het akkoord en spoorden hun achterban ook aan te gaan stemmen. Daarmee speelde D66 een aardige democratische kaart want, ze moeten dondersgoed geweten hebben dat ze zouden verliezen. Daarmee lijkt D66 een deel van de VVD stemmers te willen afsnoepen want, de VVD had het liefst de NEE genegeerd, terwijl er volgens Wilders een enorme hoeveelheid VVD aanhang op het referendum ook een NEE te kennen heeft gegeven. Daarmee gaf ook Wilders aan voor gedesillusioneerde VVD stemmers altijd plek te hebben.
De motie heeft geleid tot concrete vragen en die zijn door MP Rutte in een rap tempo afgeraffeld. Hij heeft nogmaals benadrukt dat dit verdrag zo belangrijk was voor het Nederlandse bedrijfsleven maar, we hadden van Thieme al mogen begrijpen dat het hier wat banken betreft die een investering in legbatterij installaties willen financieren. In Oekraïne kan dat namelijk prima. De minister van landbouw van Oekraïne heeft vorig jaar nog met nadruk gezegd dat, zolang kinderarbeid in Oekraïne nog aan de orde van de dag is, het welzijn van dieren niet op de agenda staat.

Rutte heeft onder druk van de motie een beetje bakzeil gehaald. Het debat over de toekomst van het verdrag wordt niet over de zomer heen getild, een absolute NEE is niet van tafel terwijl er ook nog onderhandelingsruimte wordt gezocht in de artikelen van het verdrag voor een JA met wijzigingen. Het komende debat kan dus de Brexit verder ondersteunen omdat die datum van dat referendum is losgekoppeld en, dat is voor de uitkomst van dat referendum een positieve zaak.
Het verdrag biedt alle ruimte waarop er Euro’s naar Oekraïne kunnen vloeien en het land daarmee misschien sterker maken maar, de prijs van dit verdrag is dat wij onze eigen normen en waarden te grabbel gooien en zelfs onze veiligheid ondermijnen. Er is voor het JA-kamp geen enkel argument overeind gebleven en het kabinet had dit verdrag met liefde willen doordrukken.
Ongeacht hoe het afloopt met de uitkomst van het referendum, of het verdrag getekend wordt of niet, lijkt het een feit dat de democratie niet de democratie is die wij, middels de ons opgelegde doctrine, hebben leren kennen. De morele corruptie van het kabinet en de partijen die JA hebben gepropageerd is aangetoond en, dat gaat geen harde individuele consequenties kennen. Ondanks de motie van wantrouwen blijft het kabinet zitten. De illusie van de parlementaire democratie kabbelt voort al zijn de golven momenteel hoog en de hele tweede kamer hoost mee om het bootje drijvende te houden. Dat roept alle sentimenten op die Loyalist ooit gepubliceerd heeft en bewijst dat het waar is, we worden geregeerd door criminelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Aanbevolen door de Loyalist
De staat profiteert het meest van de handel in drugs. Er zou namelijk geen crimineel bestaan als er geen wetten waren om te overtreden. Vanuit dat perspectief kun je ook…