Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Hoe heeft het ooit zover kunnen komen?

Hoe heeft het ooit zo ver kunnen komen? Soms zie je zo’n vraag weleens voorbijkomen. Het is een vraag die met de voortgang van de huidige politieke en maatschappelijke ontwikkelingen nog vaak zal klinken. Het is een vraag die zichzelf beantwoord als je hem afzet tegen de woorden van echte studenten van de geschiedenis en de bewakers van hedendaagse ontwikkelingen. We waren er allemaal bij, in het verleden hebben wij of onze voorouders gezegd: “Dit nooit meer.” Ondertussen stevenen we met een hoog tempo af op hetzelfde met een andere marketingcampagne.
Hoe het ooit zo ver heeft kunnen komen? Vrij eenvoudig eigenlijk. We laten ons van alles op de mouw spelden. We krijgen een andere realiteit gevoerd en worden verblind door alles dat glinstert en blinkt. Met open monden kijken naar van alles dat ons imponeert en laten ons vertellingen voeren uit het verleden die zo gruwelijk zijn dat ze nu niet meer kunnen bestaan. De geschiedenis is misselijkmakend maar, een groter gevaar ligt op de loer. We weten niet exact hoe dit gevaar zich zal manifesteren want, het is nog nooit eerder voorgekomen maar, de mogelijkheden liggen er en de wetgeving past zich steeds verder aan op het accomoderen van dergelijke gevaren.

Het is nog niet gebeurd dus, er is nu nog niets aan de hand. Misschien gebeurt het al lang maar, het is niet bewezen aan een groot publiek dus, het bestaat niet. We verliezen iedere technische vorm van inspraak en nergens blijkt meer uit dat wij een praktische inspraak hebben. Toch blijven we stemmen want, dat is je burgerplicht in een democratie. Dat we daarmee onze instemming geven over de gang van zaken ondanks dat we het hier niet mee eens zijn, is voor ons inherent aan het leven in een parlementaire democratie. We denken nog steeds in een democratie te leven want, we genieten nog een bepaalde vrijheid. We kunnen gaan en staan waar we willen en een hoop zeggen zonder ernstige consequenties. We vergelijken onze situatie met die van hen in strenge dictaturen en noemen onszelf vrij zonder verder over de inhoud van het woord na te denken.
We denken niet na of in cirkeltjes. Wij zijn alleen vrij omdat we onze respectievelijke vrijheid vergelijken met die van hen die leven onder strengere regimes. We zijn vrij en respecteren de wetgeving die zichzelf steeds meer aanpast aan de moderne tijd.

Het valt ook niet mee om je door die juridische taal heen te worstelen maar, er zijn genoeg mensen die dit wel doen en ons waarschuwen voor wat er op ons afkomt. Wij weten van niets want, ondanks dat deze mensen waarschuwen geven wij geen blijk van interesse. Al die taal spreekt ons niet aan. Zelfs niet de vertaalslag die van die taal wordt gegeven. Teveel woorden, teveel letters, teveel om te lezen en informatie via de tv gaat zoveel sneller. Alles is leuker dan te moeten lezen dat het niet goed gaat in onze maatschappij. Natuurlijk zijn de problemen in de zorg vreselijk maar, dat gaat wel weer een keer over. Natuurlijk is een VVD kabinet de oorzaak van alle problemen dus, die wordt straks vervangen door Alex Pechtold. Natuurlijk is de EU niet van een democratisch gehalte dat we zouden wensen maar, het is nou eenmaal zo. Laten we vooral blijven genieten van de vrijheid die we hebben en ons niet teveel zorgen maken over morgen want, we leven vandaag.

De realiteit is onlangs hard binnengekomen via Loyalist en daar waren we niet allemaal van gediend. Het derde rijk van Hitler werd vergeleken met de EU van nu en dat brengt een onaangename realiteit plotseling akelig dichtbij. Iedereen die geconfronteerd wordt met Hitler denkt meestal meteen aan één ding en dat heeft niets corporatisme te maken. We denken aan de holocaust en in die context gaat de vergelijking met de verwezenlijking met de Europese staat nog niet op. Nog niet.
Uit documentatie van de VN blijkt dat men een plan heeft voor de wereld. Die wereld wordt in talloze boeken en films beschreven. Agenda 21 van de VN zet een schrikbeeld neer voor de mens van nu en straks zullen we het slikken want, wij accepteren alles, als het maar geleidelijk gaat. Als we reageren, dan doen we dat vanuit emotie en nooit omdat we zijn gekomen tot een echte wetenschap. Zo zullen we over een paar jaar onze schouders ophalen over het feit dat de door de EU gesponsorde regering van Kiev MH-17 heeft neergehaald met vliegtuigen terwijl we vorig massaal stonden te janken langs de kant van de weg. Als het maar met kleine stapjes gaat reageren gemiddeld coulant. Dus, we zijn hier in kleine stapjes gekomen.

MH-17 watch

We zijn te laks om ons te laten bewegen door informatie. Alleen emotie geeft ons die extra drive om te reageren en meestal reageren op iets zonder te weten wat erachter zit. We zijn makkelijk te manipuleren omdat we emotie tot het hoogste hebben uitgeroepen waarover een mens kan beschikken. Daarom zijn we zo menselijk geworden dat we geen taal meer nodig hebben om te communiceren maar, mekaar met de uitwisseling van emoticons alles kunnen vertellen. We zitten op een glijbaan omdat we emotie belangrijker achten dan ratio, we hoeven niet meer na te denken als we maar voelen en daar uiting aan geven.
Aanspoelende lijken in middellandse zeegebieden raken ons nauwelijks. Er zijn zelfs leeghoofden die iets roepen over dat dit scheelt in het aantal te voeden monden. De arme Palestijnen roepen alleen emotie op als ze gebombardeerd worden met fosforgranaten maar, dat ze in een concentratiekamp moeten leven is nauwelijks aan de orde. Als er weer een gemutileerd olifanten lijk wordt gevonden zijn we echt geschokt maar, dat er straks wetgeving komt die onze voeding gaat dicteren en dat dit onze aantallen zal decimeren is een Utopie die we nu TTIP kunnen noemen.

Toch, zijn we wel te bereiken. Niet met tekst want dat is te moeilijk. Zelfs studenten die zichzelf op de borst kloppen met hun nieuw verworven kunstjes lok je niet met tekst maar, wel met plaatjes. Je kunt nog zoveel schrijven maar, de wereld lijkt te snel geworden voor het geschreven woord. Ondanks dat onze wereld gedicteerd wordt door de wetten die zijn geschreven vindt het geschreven woord nauwelijks gehoor. Nee, een plaatje poneert een stelling en Jan en alleman komt erop af. Als vliegen op een nog warme drol verzamelt men zich rond het plaatje en wil men er allemaal een stukje van. Sommigen bevalt de smaak niet maar, ze blijven wel rondvliegen om te zien hoe de rest het vreet als zoete brokken.
Terugkomend op de vraag: ”Hoe heeft het zover kunnen komen?” In de bovenstaande tekst zit een gedeelte van het antwoord. We zijn te stom geworden om te begrijpen dat je alleen iets kunt begrijpen met voldoende informatie. We willen geen informatie, we willen emotie en we zijn alleen met emotie te bewegen. Het maakt niet uit welke kant we op bewegen als we maar het idee hebben in beweging te zijn want alleen stilstand is achteruitgang. We roepen het over onszelf af. We laten ons piepelen met marketingtechnieken ontwikkeld door het neefje van Sigmund Freud. We weten het niet, we willen het ook niet weten want we hebben emotie en alleen emotie maakt tegenwoordig dat je mens bent, een onderscheid dat we graag willen maken tegenover die andere groep die we dieren noemen. Dat hetgeen dat ons anders maakt bewustzijn is, dat zijn we vergeten. We worden overgenomen door de emo-cultuur en daar is het succes van een plaatje het bewijs van.

3 gedachten over “Hoe heeft het ooit zover kunnen komen?

  • 28/07/2015 om 07:47
    Permalink

    Ps,
    Voorgaande komt eigenlijk allemaal terug uit een schoolles van de lagere school met een kaart van een stukje Duitse stad met bouwkranen en nieuwe gebouwen en die les heette het Wereshafts wunder

    De juf vertelde ruim 55 jaar geleden, maar ik ken dat lesje nog als de dag van gisteren als nu “brainwash” hoe goed de Duitse bevolking wel niet was met hun wederopbouw en dat wij in Nederland daar een voorbeeld aan moesten nemen.
    Wat ze er uiteraard niet bij vertelde dat dezelfde Duitsers een gigantische bak met geld erbij kregen. (wist ze misschien zelf ook niet)

    Beantwoorden
  • 28/07/2015 om 07:28
    Permalink

    Uitgaande van het plaatje 3e en 4e rijk, Hitler had nog een aantal landen tegen zich in gewerkt en boos gemaakt.

    Het zijn juist onze zg. bevrijders nu, die het 4e rijk faciliteren.
    Ik heb me altijd verbaast over het feit dat west Duitsland na de oorlog zo snel en ruim bemiddeld er boven op kwam. Het wereshaft wunder ofwel Marshallplan.

    Ik begreep het eigenlijk pas toen we een publiek inkijkje kregen in een flatwoning uit oost Duitsland onna 1960, Hé dacht ik, eigenlijk hetzelfde als Zoetermeer in die tijd. Geen luxe maar redelijke leefruimte met een keuken, koelkast gascomfoor etc.

    De west Duitsers daarentegen reden inderdaad allemaal in hun VW of Mercedes, veelal wonend in luxe vrijstaande woningen. Hun levenspeil lag 100% hoger.
    De transport middelen in Nedereland waren veelal fiets (NL fietsland) of Solex in de jaren “65 kwamen langzaam de 2e handsjes uit Duitsland en Frankrijk binnendruppelen waarna rond 1975 jopie onze economie op eiegen (Joop Den Uil) kracht zo was gestegen dxat de Japanners hun nieuwe auto’s hier konden slijten.
    De west Duitse postbode reed inmiddels in een dikke mercedes, zijn Nerderlandse collega in zijn afgedankte kevertje of het Japanse folder roest.

    Hierbij stel ik dus de vraag, zijn wij wel bevrijd, of hadden de geallieerden alleen maar doorgang naar Berlijn nodig. Voor wederopbouw hebben ze niet veel uitgegeven in ieder geval.

    Beantwoorden
  • 27/07/2015 om 11:57
    Permalink

    De Johan Kievit ( Orange boven, anti de Wit) van de huidige tijd, Frans Timmermans.(USA/EU boven)
    Voor die straatjes worden de vuilste spelletjes gespeeld blijkbaar!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Aanbevolen door de Loyalist
De onderste steen mag niet gevonden worden en onlangs is er een publicatie geweest op een privé-blog dat een ernstige bedreiging vormde voor het blootleggen van een mogelijke vindplaats. De…