Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Iedereen heeft een mening

“Iedereen heeft recht op zijn eigen mening.” Dat schijnt tegenwoordig het argument te zijn om iedere discussie mee uit de weg te gaan. Iedereen heeft recht op zijn eigen mening, hoe onjuist die mening ook mag zijn. In het geval van een politieke mening heeft die eigen mening zijn weerslag op het geluk van anderen en dus zouden we in staat moeten zijn die eigen mening met solide argumenten te verdedigen. Tegenwoordig heeft iedereen echter gewoon het recht op een mening.
“Hitler was een puike kerel want, hij heeft veel voor de Duitse industrie gedaan.” Dat is een mening die wat weerstand zal oproepen en waarschijnlijk in een ordinaire scheldkanonnade zal verzanden maar, uiteindelijk mag zoiets tegenwoordig worden beslecht met het argument dat het een persoonlijke mening is, ook al zijn er 100.000 argumenten tegen. Een mening zou van logica gemaakt moeten zijn en, als het die mening aan logica ontbreekt dan mogen we onze meningen best herzien. Een mening is een deel van onze identiteit geworden terwijl wij als individu een solide basis mogen kennen zonder dat daar een mening aan hoeft te zijn gekoppeld. Zolang we discussie uit de weg gaan, kunnen we het allemaal eens zijn dat we verschillen van mening en zullen we nooit iets kunnen veranderen.

Een mening is zo persoonlijk als een openbaar toilet. We kunnen beschikken over enorme hoeveelheden informatie en op basis van die informatie vormen wij ons een mening. Sommigen hebben heel weinig informatie nodig om zich ergens een mening over te vormen, terwijl anderen zaken tot in het eindeloze blijven uitzoeken. Die laatste groep gaat informatie filteren want, informatie uit verschillende bronnen kan tegenstrijdig zijn. Afhankelijk van het gebruikte filter komt men tot een mening die kan verschillen van de mening van anderen.
De groep die slechts een minimale hoeveelheid informatie nodig heeft om zich een mening te vormen, heeft slechts één bron nodig om tot een mening te komen. Dat deze mening dus eigenlijk wordt opgelegd door die bron, dat ontgaat de ontvanger van die informatie volledig want, die is verblind geraakt door zijn eigen vertrouwen in zijn bron en mening.
Dankzij die mono-polaire mening wordt discussie steeds meer uit de weg gegaan. We hebben geen discussie meer nodig want, we hebben een ‘eigen’ visie op bepaalde zaken en we gaan niet onzeker worden door aan onze ‘eigen’ mening te laten tornen. We willen de argumenten van mensen met andere opvattingen niet horen omdat die onze mening beslist niet versterken. We kunnen onze meningen ook niet verdedigen want, we weten eigenlijk alleen wat onze bron ons heeft verteld en daarin zijn nooit andere argumenten verwerkt die de gepropageerde meningen op losse schroeven zetten.

We schijnen allemaal de regel te accepteren dat iedereen een recht heeft op zijn eigen mening want, we accepteren dat argument in de discussie met mensen die hun mening op halve waarheden baseren. Als iemand zegt dat hij recht heeft op zijn eigen mening, dan wordt daarmee de discussie gesloten omdat iemand het recht heeft zich vast te klampen aan iets dat onjuist is en deze mening ziet als een onderdeel is van zijn persoonlijkheid.
Een mening is vaak niet zo persoonlijk als wij denken. De meesten van ons hebben allemaal dezelfde behoeften. We willen allemaal in vrede leven, een bestaan hebben zonder zorgen en een veilige leefomgeving. We verschillen hierin onderling weinig maar, hoe dit doel te bereiken en/of te behouden daar verschillen de meningen enorm. De oorzaak daarvan is een gebrek aan informatie en het overzicht over onderwerpen waarover wij meningen poneren. De mensen die hun informatie alleen door de NOS gevoed krijgen, zullen worden geconfronteerd met allerhande problemen en krijgen slechts een vooraanzicht op de problematiek. Vervolgens komen opinieleiders, vaak in de vorm van politici, in beeld en poneren verschillende stellingen over die problemen. Het geluid van verschillende partijen geeft de illusie van keuze maar, meestal wordt de diepere oorzaak van die problemen niet besproken maar, worden oplossingen in ‘one-liners’ gepresenteerd als waarheden. We adopteren één van de meningen die men geeft en presenteren die vervolgens naar buiten als ‘onze eigen mening’.

Meningen hebben een soortgelijke status als de verering van voetbalclubs. We zijn voor Feyenoord dus per definitie nooit voor Ajax. Dat behoeft geen enkel argument, ook al heeft Ajax misschien fantastische spelers die de sterren van de hemel spelen. Het gaat niet om voetbal maar, het gaat om de club. Al speelt Feyenoord nog zo verrot, wij steunen onze club door dik en dun. Wij hebben trouw gezworen aan onze meningen alsof het voetbalclubs zijn maar, in tegenstelling tot het voetbalgebeuren, hebben een manier gevonden om mekaars verschillende vereringen voor verschillende clubs te respecteren. “Dat is jouw mening”, klinkt het dan. Met andere woorden: “Ik heb een andere mening, we gaan hier samen niet uit komen want, we hebben verschillende meningen, we gaan accepteren dat jij voor Ajax ben en ik voor Feyenoord.” Geen discussie mogelijk of zelfs nodig want, de meningen staan zo vast als een huis. Je bent je mening, het is jouw mening en die mening neemt niemand je af.
Informatie hooligans kun je ons noemen. We zitten zo vast aan de door ons verkregen informatie dat tegenstrijdige argumenten gewoon genegeerd moeten worden of in elkaar geslagen moeten worden maar, de liefde voor ‘onze’ mening zal altijd prevaleren. We zullen in ieder geval nooit een andere mening toelaten want, onze mening is bijna groter dan wijzelf. Wat ben je nou zonder mening? Hoe kun je zonder club naar een voetbalwedstrijd?

Ondertussen raken we steeds verder verdeeld door onze verschillen dat we niet kunnen zien dat we allemaal hetzelfde willen. We raken verdeeld over de oplossingen van problemen die ons gemeenschappelijk raken omdat we allemaal verschillende oplossingen krijgen aangedragen van de clubjes die wij aanhangen. We laten ons uit elkaar spelen met behulp van gebrekkige informatie en opinieleiders. We laten onze meningen horen door te gaan stemmen en zijn allemaal iedere keer weer teleurgesteld over het behaalde resultaat zonder ons af te vragen hoe dat komt.
Hoe komt het nou dat we kiezen wat we willen en dat dit land op een sociaal-economisch niveau alleen maar verder wegzakt? Hoe kan het dat partijen tijdens de verkiezingen beloften doen die zij niet nakomen en wij dat accepteren? Hoe kan het dat we iedere keer weer gaan stemmen als het resultaat iedere keer hetzelfde is? Dat kan komen omdat wij van mening zijn in een democratie te leven. Hoevaak wordt er niet geroepen dat wij in een vrij land leven? Het moet dus wel democratisch zijn want, we hebben allemaal het recht op een eigen mening, ook al doet die mening er helemaal niet toe. Wij zijn namelijk niet van mening dat onze vrijheid een illusie is. Onze vrijheid is bijna tastbaar. We kunnen gaan en staan waar we willen, we kunnen alles zeggen (behalve over de het koningshuis), en we mogen van alles doen binnen de grenzen van de wet. Wij zijn vrij en in Noord Korea zijn ze dat niet.

Dat onze overheid steeds meer van onze tijd wil, dat lijkt de kostprijs van die vrijheid te zijn. We hebben geen enkele vorm van controle over de hoeveelheid tijd uitgedrukt in geld die de overheid van ons wil en al helemaal niet hoe dat besteed wordt. Toch zijn we vrij … minimaal 70% van ons inkomen besteden we aan belastingen, 70% van de tijd dat we werken besteden we aan de staat maar, we zijn dan vrij om gebruik te maken van de openbare weg om weer van ons werk terug naar huis te rijden. Overigens is 70% van je inkomen voor de openbare weg een flinke prijs voor die vrijheid.
Natuurlijk doet die overheid veel meer. Zo had de overheid NUTS bedrijven, de openbare gezondheidszorg en zelfs de postbank om ons te voorzien van de gemakken die wij kochten van de overheid. Er is nog steeds een leger ter verdediging van de landsgrenzen, ook al zit dat leger hoofdzakelijk in het buitenland om daar ‘belangen’ te verdedigen. Onlangs is er nog in de kranten verschenen dat onze soldaten wegens een munitie tekort “Pang” moeten roepen en, ook daar hadden wij voorspelbare meningen over. Men vond het belachelijk dat ‘onze jongens’ zich zo moesten behelpen, onwetende dat ze schreeuwen voor een groter defensie budget. Dat de groei van het defensie budget ten koste zal gaan van oma die in haar luier zit te soppen in het verzorgingshuis, dat zal straks wel weer als een verassing komen maar, het is het één of het ander, dat hebben we van jongs af aan zo geleerd.

We hebben meningen en die geven vorm aan deze maatschappij. We denken dat we onze meningen laten horen maar, onze meningen worden ingezet als een manipulatiemiddel om de huidige gang van zaken doorgang te laten vinden zonder al teveel weerstand. Er gaat niets veranderen met een nieuwe regering, ongeacht welke partij er straks met de scepter zwaait. De staat is in dienst van het kapitalisme en het kapitalisme is van de bank. Dit hele mechaniekje is al vaak op deze site beschreven. DNB werd na de slag bij Waterloo gesticht door Willem van Oranje en een Zwitserse bankier. DNB was dus een privé onderneming en dat is tegenwoordig bijna iedere centrale bank, inclusief de ECB.
Als we ons zorgen maken over de stroom vluchtelingen uit Afrika en het Midden-Oosten, dan mogen we kijken naar de oorzaak van het plotselinge vertrek van die mensen. De meesten verlaten niet de puinhopen van wat ze ooit huis en haard noemden zonder reden. Als we vinden dat oma te lang in haar luier zit, dan mogen we ons afvragen hoe het zover heeft kunnen komen dat we niet meer voor oma kunnen zorgen. Als we vinden dat we bestolen worden dan mogen we wel eens gaan kijken naar hoe we precies bestolen worden inplaats van alleen een mening te hebben die op niets anders is gestoeld dan wat ingegeven informatie. Informatie is zo betrouwbaar als de bron en, als je echt een eigen mening wilt hebben, dan zoek je uit hoe zaken in elkaar steken.

Als je graag zou zien dat onze maatschappij leefbaarder wordt voor iedereen, dan houd je op met stemmen. Als je stemt, dan stem je voor de verdere afbraak van wat ooit was en dan stem je tegen sociale progressie. Je stemt voor oorlogen waarin iedereen verliest op een handjevol mensen na en je stemt tegen vrede. Je stemt voor de dictatuur van de EU en je stemt tegen je eigen vrijheid. Je stemt voor bioindustrie en je stemt tegen de kleine boer die wat koeien op zijn land heeft grazen. Je stemt voor genetisch gemanipuleerd voedsel en je stemt tegen natuurlijke producten. Je stemt voor de farmaceutische industrie en je stemt tegen gezondheid.
Ben je tegen, dan stem je niet. Werk niet mee aan je eigen ellende en eis een maatschappij die jouw rechten even belangrijk vindt als die van de staat.
Een mening is weinig waard, laat gezond verstand eens prevaleren. Deze democratie geeft je niet de optie om te stemmen tegen het systeem en het systeem is zeker de laatste 200 jaar compleet verrot.

6 gedachten over “Iedereen heeft een mening

  • 18/08/2015 om 17:47
    Permalink

    En waarom hij lol heeft laat me Gissen?
    Bonus en bankiers Plof!

    Beantwoorden
  • 13/08/2015 om 07:41
    Permalink

    In de tijd van Drees keken de politici streng en rechtvaardig en werd er opgebouwd tot en met Den Uil had het volk het redelijk goed en ging de welvaart met sprongen vooruit.

    Daarna kregen we de breed lachende en vandaag de dag schaterlachende politici. De afbraak ging in dezelfde volgorde. De grootste lachebek was overigens “bankier” Zalm

    Beantwoorden
  • 13/08/2015 om 06:43
    Permalink

    En loyalist ziet het wel juist: onze “volksvertegenwoordigers” -het héle politieke spektrum- kúnnen ons helemaal niet vertegenwoordigen. Eenvoudig omdat ze het veel te druk hebben met het vertegenwoordigen van het banken-monopolie. Onze “volksvertegenwoordigers” zijn organisatie-criminelen die slechts haken naar makkelijk geld, mooie baantjes en aanzien. Het zijn ordinaire landverraders. Zij zijn erger dan “gewone” misdadigers daar zij inmiddels een enorme schade hebben aangericht in de verhoudingen tussen de nederlandse burgers en haar overheid.

    Een voorbeeld: méér dan de helft van alle misdaad in ons land bestaat tegenwoordig uit het misbruik maken van bevoegdheden door overheidspersoneel. Daarmee is deze door onze minister van justitie zorgvuldig verzwegen criminaliteitsvorm een grotere bedreiging voor onze samenleving geworden dan alle door burgers gepleegde misdaden bij elkaar. We hebben dus een minister van justitie die vindt dat misdaad moet blijven lonen. Want bij deze vorm van georganiseerde misdaad gaat vooral -en de pientere lezer raadt het al weer!- het gemeenschapsgeld met bakken de lucht in.

    Beantwoorden
  • 13/08/2015 om 06:13
    Permalink

    De enige logische verklaring is dat men steeds weer opnieuw gaat stemmen. Men gaat dan zaken doen met terroristen en men maakt dan een keuze uit 17 soorten poep.

    De nederlanders hebben dit aan hun diepe onnozelheid te danken.

    Beantwoorden
  • 12/08/2015 om 21:15
    Permalink

    @formidabele, Het is inderdaad een mening , maar prachtig en begrijpelijk voor iedereen verwoord.
    En dan doe je ermee wat je wilt, Je gaat het eens afmeten aan andere info en bronnen bv.
    Ik vond het in ieder geval weer duidelijk en zonder opsmuk.. En ja, ik weeg dit ook weer af aan andere bronnen.

    Beantwoorden
  • 12/08/2015 om 09:15
    Permalink

    Maar wat nou de motieven zijn om deze mening naar buiten te brengen?
    Egoïsme, bezorgdheid, eerzucht, etc……?
    Of mag je niet meten met verschillende maten halfleeg # halfvol!

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op only you Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Aanbevolen door de Loyalist
Prinsjesdag staat voor de deur. 15 September valt op de derde dinsdag van September en dan stampt onze eigen Jeroen met een koffertje rond de Ridderzaal waarin de dan al…